ابطحی!
محمد علی ابطحی
خبر اعترافات تکان دهنده ابطحی را خواندیم. این اعترافات در نظر اول برای سبز اندیشان شوخی بیش نیست، شوخی که با طبع شوخ ابطحی هم همخوانی دارد.
ابطحی شاید جزو اولین کسانی باشد که مخالفت خود با دولت نهم و کودتا را با صراحت تمام ابراز کرده و هرجا که توانسته به طعنه از آنان که میخواست انتقاد کرده.
ولی این شوخی، شوخی نیست که زیر کولر و پشت میز و با قلم و کاغذ یا پشت کامپیوتر نوشته شده باشد. این اعترافات مضحک به خصوص در مورد تغییر دیدگاه به نفع نظام حکایتها دارد از پشت پرده.
و به واقع زیر نوازشها و رأفت اسلامی چرا نباید از دیدگاه خود برگشت؟ در کشوری که پرونده سازی قانونیترین و مباحترین کارهاست، باید منتظر اتفاقات مضحکتر و در عین حال خطرناکتری باشیم.
ابطحی اعتراف میکند و میگوید «تقلب واقعا در ایران وجود نداشت.» ابطحی اعتراف میکند اعترافاتی که باید به سبک و سیاق برره ای ها شنیدشان.
دادگاه امروز یک سیرک واقعی است. ۶۰ روز است که این افراد بدون ارتباط با بیرون ، وکیل و حتی خانواده ، در بازداشت هستند و ناگهان با لباس های متحد الشکل به دادگاه آورده می شوندکه آنچه بگویند که در این دو ماه رسانه های دروغ گفته اند. کجای دنیا با متهم به این شکل رفتار می شود؟ منع داشتن وکیل اختیاری به چه معنی است؟
به عکسها کمی نگاه بیندازید.
آیا به این معنی نیست که حق با متهمین است ، اگر این متهمین از حق قانونی خود داشتن وکیل اختیاری بهره می بردند چه اتفاقی می افتاد؟ بله درست حدس زدید: رسوای کل سیستم قضائی کشور که تماما آلوده است.
آیا از این به بعد باید با وجود همچین سیستم قضائی در کشور از قانون اساسی پیروی کرد؟
